Wat kunnen democratisch gezinde journalisten uitrichten in en tegen fascistische regimes, is de vraag die centraal staat in Wapen tegen wapen, een brochure (32 p.) uit 1936 van A. den Doolaard en L.J. van Looi. Beide werkten destijds voor het sociaal-democratische dagblad Het Volk als correspondenten in het buitenland.
Levinus van Looi was oud-telegrafist bij de PTT, in 1925 mede-oprichter en eerste voorzitter van de VARA en daarna sinds 1929 correspondent voor Het Volk in Berlijn, waar hij tijdens de begindagen van het nazi-regime o.a. (clandestiene) contacten onderhield met Duitse sociaal-democraten. Hij had zich na de machtsovername van Hitler direct als buitenlands correspondent afgemeld bij het propaganda-ministerie, waardoor hij geruime tijd onder de radar kon blijven werken. In juli 1934 werd hij alsnog door de Duitse machthebbers uitgewezen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij al vroeg actief in het verzet, ondergedoken, maar opgepakt tijdens het Englandspiel. Hij overleefde zijn verblijf in o.a. concentratiekamp Buchenwald en werd na de oorlog hoofd van de Radionieuwsdienst van het ANP.
A. den Doolaard was sinds 1935 als reizend verslaggever in dienst bij Het Volk, waarbij hij vanuit heel Europa verslag deed van de (politieke) gebeurtenissen. Wanneer ze niet onderweg waren, deelden van Looi en den Doolaard samen een kamer op de redactie van het Volk aan het Hekelveld in Amsterdam. In de bijdrage van A. den Doolaard aan Wapen tegen wapen beschrijft hij vooral zijn ervaringen in Italie en Oostenrijk.
Gerelateerd
Bezoek aan Bozen / Bolzano
Levenslang uitgewezen uit Oostenrijk (1935)
Het hakenkruis over Europa (reportages, 1938)